Tuesday, November 22, 2016

សហគមន៍​ព្នង​ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី​ប្ដឹង​មន្ត្រី​ស្រុក​អូររាំង​ចោទ​ឈូស​ឆាយ​ដី​តំបន់​សក្ការៈ

សហគមន៍​ព្នង​ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី​ប្ដឹង​មន្ត្រី​ស្រុក​អូររាំង​ចោទ​ឈូស​ឆាយ​ដី​តំបន់​សក្ការៈ

សហគមន៍​ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច​ព្នង ភូមិ​ពូត្រែង ឃុំ​ដាក់ដាំ ស្រុក​អូររាំង ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី បង្ហាញ​ទីតាំង​ខ្ទម​អ្នកតា​ដែល​មន្ត្រី​សាលា​ស្រុក​ឈូស​ឆាយ​យក​ដី​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២២ ខែ​វិច្ឆិកា ឆ្នាំ​២០១៦។ RFA/Ratha Visal


ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច​ព្នង ៧៥​គ្រួសារ​នៅ​ភូមិ​ពូត្រែង ឃុំ​ដាក់ដាំ ស្រុក​អូររាំង ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី ដាក់​ពាក្យ​ប្ដឹង​ទៅ​ការិយាល័យ​ការពារ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​អាដហុក (ADHOC) សុំ​ជួយ​អន្តរាគមន៍​ករណី​មន្ត្រី​សាលា​ស្រុក​អូររាំង មួយ​រូប បាន​ឈូស​ឆាយ​ដី​ប៉ះពាល់​តំបន់​ខ្ទម​អ្នកតា​ដែល​សហគមន៍​គោរព​បូជា​ជាច្រើន​ឆ្នាំ​មក​ហើយ ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះពាល់​ជំនឿ​ប្រពៃណី​អ្នក​ភូមិ។

ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច​ព្នង ប្រមាណ ៤០​នាក់ នៅ​ព្រឹក​ថ្ងៃ​ទី​២២ ខែ​វិច្ឆិកា បាន​នាំ​គ្នា​បង្ហាញ​ទីតាំង​ខ្ទម​អ្នកតា​ជា​ទី​សក្ការៈ​របស់​អ្នក​ភូមិ បន្ទាប់​ពី​ទីតាំង​នោះ​ត្រូវ​មន្ត្រី​សាលា​ស្រុក​អូររាំង គឺ​លោក ខៀវ ព្រិល ជួល​គ្រឿងចក្រ​ឈូស​ឆាយ​បំណង​យក​ដី​តំបន់​នោះ​លក់។

ការ​បង្ហាញ​ទីតាំង​ឈូស​ឆាយ​ដី​នេះ ធ្វើ​ឡើង​ខណៈ​មន្ត្រី​ការពារ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​សមាគម​អាដហុក ចុះ​អង្កេត​ទីតាំង​នោះ​ផ្ទាល់​តាម​រយៈ​ពាក្យ​ប្ដឹង​របស់​សហគមន៍ កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​២១ ខែ​វិច្ឆិកា ដែល​មាន​ស្នាម​មេដៃ​អ្នក​ភូមិ ៧៥​គ្រួសារ សុំ​ឲ្យ​មន្ត្រី​សិទ្ធិ​មនុស្ស​អន្តរាគមន៍​ពាក្យ​ប្ដឹង​របស់​អ្នក​ភូមិ​ទៅ​អាជ្ញាធរ​ខេត្ត​ជួយ​ដោះស្រាយ។

ចាស់​ទុំ​ដែល​នាំ​គ្នា​ចង្អុល​បង្ហាញ​ពី​ការ​រំលោភ​ដី លោកស្រី ព្លើយ អើម បញ្ជាក់​ថា ការ​ឈូស​ឆាយ​បំពាន​ទៅ​លើ​ដី​ខ្ទម​អ្នកតា​របស់​សហគមន៍ គឺ​ជា​ការ​រំលោភ​សិទ្ធិ​ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច និង​ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះពាល់​លើ​ជំនឿ​ប្រពៃណី​វប្បធម៌​សហគមន៍ ដែល​ត្រូវ​បាន​ការពារ​ដោយ​ច្បាប់​ជាតិ និង​អន្តរជាតិ។


លោកស្រី​កត់​សម្គាល់​ថា តំបន់​ខ្ទម​អ្នកតា​នេះ គឺ​ជា​កន្លែង​គោរព​បូជា​របស់​សហគមន៍ និង​ជា​កន្លែង​ដែល​សហគមន៍​តែង​នាំ​គ្នា​យក​ដង្វាយ​មាន​ជ្រូក មាន់ ស្រា សែនព្រេន​សុំ​សេចក្តី​សុខ​សប្បាយ និង​ការពារ​ឧបទ្រព​ចង្រៃ​ផ្សេងៗ​មាន​ជំងឺ​រាតត្បាត និង​ឧបទ្ទវហេតុ​ចៃដន្យ​ណា​មួយ​ដែល​អ្នក​ភូមិ​ជឿ​ថា បារមី​អ្នកតា​អាច​ជួយ​រំដោះ​គ្រោះ​ភ័យ​ទាំងនោះ​បាន៖ «តាំង​ពី​រំដោះ​រហូត​ឆ្នាំ​១៩៨១ ប្រជាពលរដ្ឋ​មក​រស់នៅ​ភូមិ​ហ្នឹង​សែន​រាល់​ឆ្នាំ កាប់​ជ្រូក​មួយ​សែន ស្រា ២០​ពាង​ទុក​ឲ្យ​កូន​ចៅ​យើង​រក​ស៊ី​មាន​បាន កុំ​ឲ្យ​មាន​បញ្ហា​រន្ទះបាញ់​គោ​ក្របី​ជ្រូក​មនុស្ស បាន​សែន​អ្នកតា​ហ្នឹង»។

នៅ​លើ​ទី​ទួល​នៃ​តំបន់​ភ្នំ​ឋិត​នៅ​ចម្ងាយ​ជាង ១​គីឡូម៉ែត្រ​ពី​ភូមិ​ពូត្រែង គឺ​ជា​កន្លែង​ដែល​គ្រឿងចក្រ​ចាប់​ឈូស​ឆាយ​ដី​កាល​ពី​សប្ដាហ៍​ទី​ពីរ​ក្នុង​ខែ​វិច្ឆិកា នេះ។ នៅ​ទី​ទួល​នោះ មាន​ខ្ទម​អ្នកតា​ទំហំ​មួយ​ម៉ែត្រ​បួន​ជ្រុង ធ្វើ​ពី​ឈើ​ប្រក់​ស័ង្កសី សង់​ខ្ពស់​ពី​ដី គឺ​ជា​កន្លែង​សក្ការៈ​របស់​អ្នក​ភូមិ​នៅ​ក្នុង​ភូមិ​នេះ។

នៅ​ចម្ងាយ​ប្រមាណ ២០ ទៅ ៣០​ម៉ែត្រ​ពី​ខ្ទម​អ្នកតា ស្នាម​ឈូស​ឆាយ​ដី និង​ព្រៃ​មាន​សភាព​ថ្មីៗ​នៅ​ឡើយ ខណៈ​គ្រឿងចក្រ​បាន​ឈូស​ឆាយ​ព្រៃ​របោះ​នៅ​តំបន់​នោះ​ដើម្បី​យក​ដី។

ប្រធាន​សហគមន៍​ភូមិ​ពូត្រែង លោក ព្យាន ច្រេន អះអាង​ថា គ្រឿងចក្រ​របស់​មន្ត្រី​សាលា​ស្រុក គឺ​លោក ខៀវ ព្រិល បាន​ឈូស​ឆាយ​ប៉ះពាល់​ដី​មួយ​ផ្នែក​នៃ​តំបន់​សក្ការៈ ដោយ​សំអាង​ថា​ដី​នោះ​ត្រូវ​មន្ត្រី​នោះ​បាន​ទិញ​ពី​ប្រជាពលរដ្ឋ​នៅ​ក្នុង​ភូមិ។ ក្រៅ​ពី​នោះ ដី​ប្រជាពលរដ្ឋ​ពីរ​គ្រួសារ​នៅ​ជិត​តំបន់​ខ្ទម​អ្នកតា ក៏​ត្រូវ​គ្រឿងចក្រ​ឈូស​ឆាយ​យក​ដោយ​មិន​មាន​ការ​លក់​ដូរ ឬ​យល់ព្រម​ពី​ម្ចាស់​ដី៖ «មេ​ភូមិ​ជូន​លេខ​គាត់ ខ្ញុំ​ទូរស័ព្ទ​ទៅ​គាត់ បើ​បង​ឯង​អត់​មាន​ដោះស្រាយ​ទេ ពួក​ខ្ញុំ​ប្ដឹង​បាតុកម្ម​បង​ឯង។ ប្រហែល ១៥​នាទី ប្រពន្ធ​គាត់​មក​និយាយ​អត់​ស្តាប់​គ្នា ជជែក​ក្នុង​ដី​ហ្នឹង ពួក​ខ្ញុំ​អត់​លក់​ទេ។ ហេតុ​អ្វី​មក​ឈូស​កន្លែង​ហ្នឹង។ គាត់​ថា​ចង់​បាន​ព្រំ​ដី​ត្រង់​កន្លែង​ហ្នឹង»។

កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១៣ ខែ​វិច្ឆិកា អ្នក​ភូមិ​ប្រមាណ ៥០​នាក់ បាន​នាំ​គ្នា​រារាំង​គ្រឿងចក្រ​ដែល​កំពុង​ឈូស​ឆាយ​ដី​នៅ​តំបន់​ក្បែរ​ខ្ទម​អ្នកតា និង​សុំ​ឲ្យ​មន្ត្រី​អាជ្ញាធរ​ភូមិ ជួយ​ដោះស្រាយ​ការ​ឈូស​ឆាយ​ចូល​តំបន់​ខ្ទម​អ្នកតា​ប្រជាពលរដ្ឋ។

ទាក់ទិន​ការ​ប្ដឹង​តវ៉ា​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ភូមិ​ពូត្រែង មន្ត្រី​សាលា​ស្រុក​អូររាំង លោក ខៀវ ព្រិល ទទួល​ស្គាល់​ថា ជា​កំហុស​អចេតនា​ដែល​អ្នក​បើក​គ្រឿងចក្រ​បាន​ឈូស​ឆាយ​ចូល​ដី​តំបន់​ខ្ទម​អ្នកតា​ប្រមាណ ៤ ទៅ ៥​ម៉ែត្រ។ លោក​ថា ដី​នៅ​តំបន់​នោះ លោក​បាន​ទិញ​មាន​ឯកសារ​ទិញ​លក់​ពី​ប្រជាពលរដ្ឋ​ម្ចាស់​ដី រីឯ​ការ​ឈូស​ឆាយ​ប៉ះពាល់​ដី​ខ្ទម​អ្នកតា លោក​មាន​គម្រោង​សម្របសម្រួល​ជាមួយ​សហគមន៍ ដើម្បី​ពិភាក្សា​រក​ដំណោះស្រាយ​សែនព្រេន​តាម​ជំនឿ​ប្រពៃណី​អ្នក​ភូមិ៖ «ជាក់ស្តែង គឺ​អត់​មាន​ប៉ះពាល់ គ្រាន់​តែ​ចូល​ព្រំ​ដី​បន្តិច​ទេ។ ចង់​ឲ្យ​មាន​ដំណោះស្រាយ​នៅ​ដី​ថា សហគមន៍​ណា​ធំ​ជាង​គេ ឲ្យ​ចង្អុល​ព្រំ​មើល ខ្ញុំ​នៅ​កន្លែង​ហ្នឹង​យូរ​ធ្លាប់​ទៅ​សែន​កន្លែង​ហ្នឹង​ដែរ»។

របាយការណ៍​របស់​សហគមន៍​ភូមិ​ពូត្រែង ដី​តំបន់​ខ្ទម​អ្នកតា​សហគមន៍​មាន​ទំហំ​ជាង​កន្លះ​ហិកតារ។ បច្ចុប្បន្ន អ្នក​ទិញ​ដី​បាន​ឈូស​ឆាយ​តំបន់​នោះ​អស់​ពាក់​កណ្ដាល ទើប​អ្នក​ភូមិ​ប្ដឹង​តវ៉ា។

ប្រធាន​ភូមិ​ពូត្រែង លោក ប្លង់ សេង ទទួល​ស្គាល់​ថា អ្នក​ភូមិ​បាន​ផ្តល់​ព័ត៌មាន និង​សុំ​ឲ្យ​អាជ្ញាធរ​ភូមិ​ជួយ​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​នេះ ក៏ប៉ុន្តែ​ដោយសារ​លោក​ជាប់​រវល់ ទើប​អូស​បន្លាយ​ពេល​ដល់​ថ្ងៃ​នេះ។ លោក​អះអាង​ថា នឹង​អញ្ជើញ​ភាគី​ពាក់ព័ន្ធ​មក​សម្របសម្រួល​នៅ​សប្ដាហ៍​នេះ ដើម្បី​រក​វិធី​បញ្ចប់​ជម្លោះ​នេះ៖ «តាម​ជាក់ស្តែង​វាស់វែង​ទាំងអស់​គ្នា​ទៅ អាង​តែ​ដី​ទូលាយ​ហ្នឹង​ពី​មុន​ចេះ​តែ​ចោល បាន​មាន​បញ្ហា។ ម្ចាស់​ភូមិ​គេ​លក់​ខាង​ក្រោមៗ​ដែរ​ហ្នឹង នៅ​សល់​តែ ៥០​ម៉ែត្រ​បួន​ជ្រុង​ទេ»។

នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២២ ខែ​វិច្ឆិកា ការិយាល័យ​ការពារ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​អាដហុក ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី បាន​ធ្វើ​លិខិត​អន្តរាគមន៍​ជូន​អាជ្ញាធរ​ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី ទាក់ទិន​ពាក្យ​ប្ដឹង​របស់​សហគមន៍​ដែល​បាន​ប្ដឹង​លោក ខៀវ ព្រិល ឲ្យ​សង​សំណង​ខូចខាត​ជា​ប្រាក់ ២​ពាន់​ដុល្លារ ដើម្បី​សែនព្រេន​អ្នកតា និង​ទាមទារ​ឲ្យ​ប្រគល់​ដី​ខ្ទម​អ្នកតា​មក​អ្នក​ភូមិ​គ្រប់គ្រង​វិញ។

មន្ត្រី​សម្របសម្រួល​សមាគម​ការពារ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​អាដហុក ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី លោក សុក រដ្ឋា កត់​សម្គាល់​ថា ដី​តំបន់​ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច​ត្រូវ​បាន​ទទួល​ស្គាល់​ដោយ​ច្បាប់​ភូមិបាល​ឆ្នាំ​២០០១ ហេតុ​នេះ​អាជ្ញាធរ​ត្រូវ​មាន​វិធានការ​បន្ទាន់​ចំពោះ​ជន​ណា​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះពាល់ ឬ​ខូចខាត ជាពិសេស​ដី​តំបន់​សក្ការៈ​របស់​ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច។ លោក​ថា សហគមន៍​បាន​សុំ​កិច្ច​អន្តរាគមន៍​ពី​អាជ្ញាធរ​ភូមិ ប៉ុន្តែ​មិន​បាន​លទ្ធផល ទើប​ប្ដឹង​មក​ការិយាល័យ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​ជួយ​រក​យុត្តិធម៌៖ «យើង​ចុះ​មក​ពិត​ជា​មាន​ការ​ឈូស​ឆាយ​ប្រាកដ​មែន។ យើង​នឹង​ផ្ដិត​រូបភាព​នេះ​ភ្ជាប់​ជាមួយ​លិខិត​អន្តរាគមន៍ ជំរុញ​ឲ្យ​អាជ្ញាធរ​ខេត្ត​ជួយ​ដោះស្រាយ»។

ជំនឿ​របស់​ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច​ព្នង ភូមិ​ពូត្រែង រៀង​រាល់​ឆ្នាំ ពួក​គេ​តែងតែ​រួម​គ្នា​រៀបចំ​កាប់​ជ្រូក​មួយ​ក្បាល និង​ស្ងោរ​មាន់ និង​ស្រា​ពាង​តាម​ក្រុម​គ្រួសារ​នីមួយៗ យក​មក​សែន​ខ្ទម​អ្នកតា​ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ថា "អ្នកតា​ឡាវ​អន់​យើ ឬ​អ្នកតា​ត្រពាំង​តា​យើ" ដែល​អ្នក​ភូមិ​ជឿ​ថា​បារមី​អ្នកតា​នេះ​ជួយ​ឲ្យ​អ្នក​ភូមិ​ទទួល​បាន​ភោគផល​កសិកម្ម​ល្អ ចៀសវាង​ជួប​ប្រទះ​បាតុភូត​រន្ទះបាញ់ ងាប់​គោ​ក្របី និង​ស្លាប់​អ្នក​ភូមិ ឬ​ការពារ​មិន​ឲ្យ​កើត​មាន​ជំងឺ​រាតត្បាត​ក្នុង​ភូមិ និង​ពិសេស​ការពារ​សត្វ​ឃ្មុំ និង​គ្រោះថ្នាក់​ខណៈ​អ្នក​ភូមិ​ស្វែងរក​ឃ្មុំ​ក្នុង​ព្រៃ​ជា​មុខ​របរ៕

សហគមន៍​ព្នង​ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី​ប្ដឹង​មន្ត្រី​ស្រុក​អូររាំង​ចោទ​ឈូស​ឆាយ​ដី​តំបន់​សក្ការៈ

សហគមន៍​ព្នង​ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី​ប្ដឹង​មន្ត្រី​ស្រុក​អូររាំង​ចោទ​ឈូស​ឆាយ​ដី​តំបន់​សក្ការៈ

សហគមន៍​ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច​ព្នង ភូមិ​ពូត្រែង ឃុំ​ដាក់ដាំ ស្រុក​អូររាំង ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី បង្ហាញ​ទីតាំង​ខ្ទម​អ្នកតា​ដែល​មន្ត្រី​សាលា​ស្រុក​ឈូស​ឆាយ​យក​ដី​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២២ ខែ​វិច្ឆិកា ឆ្នាំ​២០១៦។ RFA/Ratha Visal


ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច​ព្នង ៧៥​គ្រួសារ​នៅ​ភូមិ​ពូត្រែង ឃុំ​ដាក់ដាំ ស្រុក​អូររាំង ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី ដាក់​ពាក្យ​ប្ដឹង​ទៅ​ការិយាល័យ​ការពារ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​អាដហុក (ADHOC) សុំ​ជួយ​អន្តរាគមន៍​ករណី​មន្ត្រី​សាលា​ស្រុក​អូររាំង មួយ​រូប បាន​ឈូស​ឆាយ​ដី​ប៉ះពាល់​តំបន់​ខ្ទម​អ្នកតា​ដែល​សហគមន៍​គោរព​បូជា​ជាច្រើន​ឆ្នាំ​មក​ហើយ ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះពាល់​ជំនឿ​ប្រពៃណី​អ្នក​ភូមិ។

ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច​ព្នង ប្រមាណ ៤០​នាក់ នៅ​ព្រឹក​ថ្ងៃ​ទី​២២ ខែ​វិច្ឆិកា បាន​នាំ​គ្នា​បង្ហាញ​ទីតាំង​ខ្ទម​អ្នកតា​ជា​ទី​សក្ការៈ​របស់​អ្នក​ភូមិ បន្ទាប់​ពី​ទីតាំង​នោះ​ត្រូវ​មន្ត្រី​សាលា​ស្រុក​អូររាំង គឺ​លោក ខៀវ ព្រិល ជួល​គ្រឿងចក្រ​ឈូស​ឆាយ​បំណង​យក​ដី​តំបន់​នោះ​លក់។

ការ​បង្ហាញ​ទីតាំង​ឈូស​ឆាយ​ដី​នេះ ធ្វើ​ឡើង​ខណៈ​មន្ត្រី​ការពារ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​សមាគម​អាដហុក ចុះ​អង្កេត​ទីតាំង​នោះ​ផ្ទាល់​តាម​រយៈ​ពាក្យ​ប្ដឹង​របស់​សហគមន៍ កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​២១ ខែ​វិច្ឆិកា ដែល​មាន​ស្នាម​មេដៃ​អ្នក​ភូមិ ៧៥​គ្រួសារ សុំ​ឲ្យ​មន្ត្រី​សិទ្ធិ​មនុស្ស​អន្តរាគមន៍​ពាក្យ​ប្ដឹង​របស់​អ្នក​ភូមិ​ទៅ​អាជ្ញាធរ​ខេត្ត​ជួយ​ដោះស្រាយ។

ចាស់​ទុំ​ដែល​នាំ​គ្នា​ចង្អុល​បង្ហាញ​ពី​ការ​រំលោភ​ដី លោកស្រី ព្លើយ អើម បញ្ជាក់​ថា ការ​ឈូស​ឆាយ​បំពាន​ទៅ​លើ​ដី​ខ្ទម​អ្នកតា​របស់​សហគមន៍ គឺ​ជា​ការ​រំលោភ​សិទ្ធិ​ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច និង​ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះពាល់​លើ​ជំនឿ​ប្រពៃណី​វប្បធម៌​សហគមន៍ ដែល​ត្រូវ​បាន​ការពារ​ដោយ​ច្បាប់​ជាតិ និង​អន្តរជាតិ។


លោកស្រី​កត់​សម្គាល់​ថា តំបន់​ខ្ទម​អ្នកតា​នេះ គឺ​ជា​កន្លែង​គោរព​បូជា​របស់​សហគមន៍ និង​ជា​កន្លែង​ដែល​សហគមន៍​តែង​នាំ​គ្នា​យក​ដង្វាយ​មាន​ជ្រូក មាន់ ស្រា សែនព្រេន​សុំ​សេចក្តី​សុខ​សប្បាយ និង​ការពារ​ឧបទ្រព​ចង្រៃ​ផ្សេងៗ​មាន​ជំងឺ​រាតត្បាត និង​ឧបទ្ទវហេតុ​ចៃដន្យ​ណា​មួយ​ដែល​អ្នក​ភូមិ​ជឿ​ថា បារមី​អ្នកតា​អាច​ជួយ​រំដោះ​គ្រោះ​ភ័យ​ទាំងនោះ​បាន៖ «តាំង​ពី​រំដោះ​រហូត​ឆ្នាំ​១៩៨១ ប្រជាពលរដ្ឋ​មក​រស់នៅ​ភូមិ​ហ្នឹង​សែន​រាល់​ឆ្នាំ កាប់​ជ្រូក​មួយ​សែន ស្រា ២០​ពាង​ទុក​ឲ្យ​កូន​ចៅ​យើង​រក​ស៊ី​មាន​បាន កុំ​ឲ្យ​មាន​បញ្ហា​រន្ទះបាញ់​គោ​ក្របី​ជ្រូក​មនុស្ស បាន​សែន​អ្នកតា​ហ្នឹង»។

នៅ​លើ​ទី​ទួល​នៃ​តំបន់​ភ្នំ​ឋិត​នៅ​ចម្ងាយ​ជាង ១​គីឡូម៉ែត្រ​ពី​ភូមិ​ពូត្រែង គឺ​ជា​កន្លែង​ដែល​គ្រឿងចក្រ​ចាប់​ឈូស​ឆាយ​ដី​កាល​ពី​សប្ដាហ៍​ទី​ពីរ​ក្នុង​ខែ​វិច្ឆិកា នេះ។ នៅ​ទី​ទួល​នោះ មាន​ខ្ទម​អ្នកតា​ទំហំ​មួយ​ម៉ែត្រ​បួន​ជ្រុង ធ្វើ​ពី​ឈើ​ប្រក់​ស័ង្កសី សង់​ខ្ពស់​ពី​ដី គឺ​ជា​កន្លែង​សក្ការៈ​របស់​អ្នក​ភូមិ​នៅ​ក្នុង​ភូមិ​នេះ។

នៅ​ចម្ងាយ​ប្រមាណ ២០ ទៅ ៣០​ម៉ែត្រ​ពី​ខ្ទម​អ្នកតា ស្នាម​ឈូស​ឆាយ​ដី និង​ព្រៃ​មាន​សភាព​ថ្មីៗ​នៅ​ឡើយ ខណៈ​គ្រឿងចក្រ​បាន​ឈូស​ឆាយ​ព្រៃ​របោះ​នៅ​តំបន់​នោះ​ដើម្បី​យក​ដី។

ប្រធាន​សហគមន៍​ភូមិ​ពូត្រែង លោក ព្យាន ច្រេន អះអាង​ថា គ្រឿងចក្រ​របស់​មន្ត្រី​សាលា​ស្រុក គឺ​លោក ខៀវ ព្រិល បាន​ឈូស​ឆាយ​ប៉ះពាល់​ដី​មួយ​ផ្នែក​នៃ​តំបន់​សក្ការៈ ដោយ​សំអាង​ថា​ដី​នោះ​ត្រូវ​មន្ត្រី​នោះ​បាន​ទិញ​ពី​ប្រជាពលរដ្ឋ​នៅ​ក្នុង​ភូមិ។ ក្រៅ​ពី​នោះ ដី​ប្រជាពលរដ្ឋ​ពីរ​គ្រួសារ​នៅ​ជិត​តំបន់​ខ្ទម​អ្នកតា ក៏​ត្រូវ​គ្រឿងចក្រ​ឈូស​ឆាយ​យក​ដោយ​មិន​មាន​ការ​លក់​ដូរ ឬ​យល់ព្រម​ពី​ម្ចាស់​ដី៖ «មេ​ភូមិ​ជូន​លេខ​គាត់ ខ្ញុំ​ទូរស័ព្ទ​ទៅ​គាត់ បើ​បង​ឯង​អត់​មាន​ដោះស្រាយ​ទេ ពួក​ខ្ញុំ​ប្ដឹង​បាតុកម្ម​បង​ឯង។ ប្រហែល ១៥​នាទី ប្រពន្ធ​គាត់​មក​និយាយ​អត់​ស្តាប់​គ្នា ជជែក​ក្នុង​ដី​ហ្នឹង ពួក​ខ្ញុំ​អត់​លក់​ទេ។ ហេតុ​អ្វី​មក​ឈូស​កន្លែង​ហ្នឹង។ គាត់​ថា​ចង់​បាន​ព្រំ​ដី​ត្រង់​កន្លែង​ហ្នឹង»។

កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១៣ ខែ​វិច្ឆិកា អ្នក​ភូមិ​ប្រមាណ ៥០​នាក់ បាន​នាំ​គ្នា​រារាំង​គ្រឿងចក្រ​ដែល​កំពុង​ឈូស​ឆាយ​ដី​នៅ​តំបន់​ក្បែរ​ខ្ទម​អ្នកតា និង​សុំ​ឲ្យ​មន្ត្រី​អាជ្ញាធរ​ភូមិ ជួយ​ដោះស្រាយ​ការ​ឈូស​ឆាយ​ចូល​តំបន់​ខ្ទម​អ្នកតា​ប្រជាពលរដ្ឋ។

ទាក់ទិន​ការ​ប្ដឹង​តវ៉ា​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ​ភូមិ​ពូត្រែង មន្ត្រី​សាលា​ស្រុក​អូររាំង លោក ខៀវ ព្រិល ទទួល​ស្គាល់​ថា ជា​កំហុស​អចេតនា​ដែល​អ្នក​បើក​គ្រឿងចក្រ​បាន​ឈូស​ឆាយ​ចូល​ដី​តំបន់​ខ្ទម​អ្នកតា​ប្រមាណ ៤ ទៅ ៥​ម៉ែត្រ។ លោក​ថា ដី​នៅ​តំបន់​នោះ លោក​បាន​ទិញ​មាន​ឯកសារ​ទិញ​លក់​ពី​ប្រជាពលរដ្ឋ​ម្ចាស់​ដី រីឯ​ការ​ឈូស​ឆាយ​ប៉ះពាល់​ដី​ខ្ទម​អ្នកតា លោក​មាន​គម្រោង​សម្របសម្រួល​ជាមួយ​សហគមន៍ ដើម្បី​ពិភាក្សា​រក​ដំណោះស្រាយ​សែនព្រេន​តាម​ជំនឿ​ប្រពៃណី​អ្នក​ភូមិ៖ «ជាក់ស្តែង គឺ​អត់​មាន​ប៉ះពាល់ គ្រាន់​តែ​ចូល​ព្រំ​ដី​បន្តិច​ទេ។ ចង់​ឲ្យ​មាន​ដំណោះស្រាយ​នៅ​ដី​ថា សហគមន៍​ណា​ធំ​ជាង​គេ ឲ្យ​ចង្អុល​ព្រំ​មើល ខ្ញុំ​នៅ​កន្លែង​ហ្នឹង​យូរ​ធ្លាប់​ទៅ​សែន​កន្លែង​ហ្នឹង​ដែរ»។

របាយការណ៍​របស់​សហគមន៍​ភូមិ​ពូត្រែង ដី​តំបន់​ខ្ទម​អ្នកតា​សហគមន៍​មាន​ទំហំ​ជាង​កន្លះ​ហិកតារ។ បច្ចុប្បន្ន អ្នក​ទិញ​ដី​បាន​ឈូស​ឆាយ​តំបន់​នោះ​អស់​ពាក់​កណ្ដាល ទើប​អ្នក​ភូមិ​ប្ដឹង​តវ៉ា។

ប្រធាន​ភូមិ​ពូត្រែង លោក ប្លង់ សេង ទទួល​ស្គាល់​ថា អ្នក​ភូមិ​បាន​ផ្តល់​ព័ត៌មាន និង​សុំ​ឲ្យ​អាជ្ញាធរ​ភូមិ​ជួយ​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​នេះ ក៏ប៉ុន្តែ​ដោយសារ​លោក​ជាប់​រវល់ ទើប​អូស​បន្លាយ​ពេល​ដល់​ថ្ងៃ​នេះ។ លោក​អះអាង​ថា នឹង​អញ្ជើញ​ភាគី​ពាក់ព័ន្ធ​មក​សម្របសម្រួល​នៅ​សប្ដាហ៍​នេះ ដើម្បី​រក​វិធី​បញ្ចប់​ជម្លោះ​នេះ៖ «តាម​ជាក់ស្តែង​វាស់វែង​ទាំងអស់​គ្នា​ទៅ អាង​តែ​ដី​ទូលាយ​ហ្នឹង​ពី​មុន​ចេះ​តែ​ចោល បាន​មាន​បញ្ហា។ ម្ចាស់​ភូមិ​គេ​លក់​ខាង​ក្រោមៗ​ដែរ​ហ្នឹង នៅ​សល់​តែ ៥០​ម៉ែត្រ​បួន​ជ្រុង​ទេ»។

នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២២ ខែ​វិច្ឆិកា ការិយាល័យ​ការពារ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​អាដហុក ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី បាន​ធ្វើ​លិខិត​អន្តរាគមន៍​ជូន​អាជ្ញាធរ​ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី ទាក់ទិន​ពាក្យ​ប្ដឹង​របស់​សហគមន៍​ដែល​បាន​ប្ដឹង​លោក ខៀវ ព្រិល ឲ្យ​សង​សំណង​ខូចខាត​ជា​ប្រាក់ ២​ពាន់​ដុល្លារ ដើម្បី​សែនព្រេន​អ្នកតា និង​ទាមទារ​ឲ្យ​ប្រគល់​ដី​ខ្ទម​អ្នកតា​មក​អ្នក​ភូមិ​គ្រប់គ្រង​វិញ។

មន្ត្រី​សម្របសម្រួល​សមាគម​ការពារ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​អាដហុក ខេត្ត​មណ្ឌលគិរី លោក សុក រដ្ឋា កត់​សម្គាល់​ថា ដី​តំបន់​ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច​ត្រូវ​បាន​ទទួល​ស្គាល់​ដោយ​ច្បាប់​ភូមិបាល​ឆ្នាំ​២០០១ ហេតុ​នេះ​អាជ្ញាធរ​ត្រូវ​មាន​វិធានការ​បន្ទាន់​ចំពោះ​ជន​ណា​ដែល​ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះពាល់ ឬ​ខូចខាត ជាពិសេស​ដី​តំបន់​សក្ការៈ​របស់​ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច។ លោក​ថា សហគមន៍​បាន​សុំ​កិច្ច​អន្តរាគមន៍​ពី​អាជ្ញាធរ​ភូមិ ប៉ុន្តែ​មិន​បាន​លទ្ធផល ទើប​ប្ដឹង​មក​ការិយាល័យ​សិទ្ធិ​មនុស្ស​ជួយ​រក​យុត្តិធម៌៖ «យើង​ចុះ​មក​ពិត​ជា​មាន​ការ​ឈូស​ឆាយ​ប្រាកដ​មែន។ យើង​នឹង​ផ្ដិត​រូបភាព​នេះ​ភ្ជាប់​ជាមួយ​លិខិត​អន្តរាគមន៍ ជំរុញ​ឲ្យ​អាជ្ញាធរ​ខេត្ត​ជួយ​ដោះស្រាយ»។

ជំនឿ​របស់​ជនជាតិ​ដើម​ភាគតិច​ព្នង ភូមិ​ពូត្រែង រៀង​រាល់​ឆ្នាំ ពួក​គេ​តែងតែ​រួម​គ្នា​រៀបចំ​កាប់​ជ្រូក​មួយ​ក្បាល និង​ស្ងោរ​មាន់ និង​ស្រា​ពាង​តាម​ក្រុម​គ្រួសារ​នីមួយៗ យក​មក​សែន​ខ្ទម​អ្នកតា​ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ថា "អ្នកតា​ឡាវ​អន់​យើ ឬ​អ្នកតា​ត្រពាំង​តា​យើ" ដែល​អ្នក​ភូមិ​ជឿ​ថា​បារមី​អ្នកតា​នេះ​ជួយ​ឲ្យ​អ្នក​ភូមិ​ទទួល​បាន​ភោគផល​កសិកម្ម​ល្អ ចៀសវាង​ជួប​ប្រទះ​បាតុភូត​រន្ទះបាញ់ ងាប់​គោ​ក្របី និង​ស្លាប់​អ្នក​ភូមិ ឬ​ការពារ​មិន​ឲ្យ​កើត​មាន​ជំងឺ​រាតត្បាត​ក្នុង​ភូមិ និង​ពិសេស​ការពារ​សត្វ​ឃ្មុំ និង​គ្រោះថ្នាក់​ខណៈ​អ្នក​ភូមិ​ស្វែងរក​ឃ្មុំ​ក្នុង​ព្រៃ​ជា​មុខ​របរ៕

អ្នក​ជំនាញ​ជំរុញ​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​បញ្ចេញ​ថវិកា​ទិញ​ស្រូវ​កសិករ​ក្នុង​តម្លៃ​សមស្រប​ស្តុក​ទុក

អ្នក​ជំនាញ​ជំរុញ​ឲ្យ​រដ្ឋាភិបាល​បញ្ចេញ​ថវិកា​ទិញ​ស្រូវ​កសិករ​ក្នុង​តម្លៃ​សមស្រប​ស្តុក​ទុក

 ប្រជា​កសិករ​លើក​ស្រូវ​ដើម្បី​យក​ទៅ​លក់​ឲ្យ​ឈ្មួញ​នៅ​ម្ដុំ​មុខ​សាលាឃុំ​កំពង់ព្រៀង ស្រុក​សង្កែ ខេត្ត​បាត់ដំបង កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​២៧ កញ្ញា ឆ្នាំ​២០១៦។ RFA/Hum Chamroeun


មន្ត្រី​ជំនាញ​វិស័យ​កសិកម្ម​ក្រៅ​រដ្ឋាភិបាល​អះអាង​ថា រដ្ឋាភិបាល​មាន​លទ្ធភាព​ដើម្បី​បញ្ចេញ​លុយ​មួយ​ចំនួន​ជួយ​ទិញ​ស្រូវ​ពី​ប្រជា​កសិករ ខណៈ​ពួក​គាត់​កំពុង​ជួប​ប្រទះ​បញ្ហា​ស្រូវ​ធ្លាក់​ថ្លៃ​ខ្លាំង។ ការ​អះអាង​នេះ ធ្វើ​ឡើង​ភ្លាមៗ​ឆ្លើយតប​ទៅ​លោក​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន ដែល​អំពាវនាវ​ដល់​កសិករ​មិន​ត្រូវ​ប្រញាប់​លក់​ស្រូវ​លឿន​ពេក​ទេ និង​ត្រូវ​រង់ចាំ​រហូត​តម្លៃ​ស្រូវ​ឡើង​ថ្លៃ​សិន។ ប៉ុន្តែ​ការ​អំពាវនាវ​នេះ ត្រូវ​បាន​មន្ត្រី​ជំនាញ​ក្រៅ​រដ្ឋាភិបាល​យល់​ថា មិន​អាច​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ជូន​កសិករ​ឡើយ។

ស្រប​ពេល​រដូវ​ច្រូត​កាត់​ចូល​ដល់ ហើយ​កសិករ​កំពុង​ជួប​ប្រទះ​បញ្ហា​លំបាក​ខ្លាំង​ដោយ​មិន​អាច​លក់​ស្រូវ​ក្នុង​តម្លៃ​សមរម្យ សម្រាប់​ទូទាត់​តម្លៃ​ដើម ជួនកាល​ត្រូវ​ខាតបង់​ទុន​ទៀត​នោះ បែរ​ជា​លោក​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី​ឲ្យ​ប្រជា​កសិករ​កុំ​អាល​លក់​ស្រូវ​ទៅ​វិញ។

លោក​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន អំពាវនាវ​ឲ្យ​ប្រជា​កសិករ​ទាំងអស់ ត្រូវ​តែ​រក្សា​ស្រូវ​ដែល​ច្រូត​កាត់​ថ្មីៗ​ទុក​មួយ​រយៈពេល​សិន និង​រង់ចាំ​ពេល​ណា​មួយ​ដែល​ស្រូវ​អង្ករ​ឡើង​ថ្លៃ ចាំ​លក់។ ការ​អំពាវនាវ​របស់​ប្រមុខ​រដ្ឋាភិបាល​នេះ ធ្វើ​ឡើង​ខណៈ​លោក​អញ្ជើញ​ជា​អធិបតី​ក្នុង​កម្មវិធី​សម្ពោធ​ដាក់​ឲ្យ​ប្រើប្រាស់​ផ្លូវ​ជាតិ​លេខ​៧៦ នៅ​ស្រុក​លំផាត់ ខេត្ត​រតនគិរី នា​ថ្ងៃ​ទី​២១ វិច្ឆិកា៖ «អំពាវនាវ​ចំពោះ​ប្រជាពលរដ្ឋ មេត្តា​ខិតខំ​ហាល​ស្រូវ ថែទាំ​ស្រូវ​នេះ​ទុក​សិន នៅ​ពេល​តម្លៃ​ស្រូវ​ឡើង​ថ្លៃ ចាំ​ធ្វើ​ការ​លក់។ កុំ​លក់​ទាំង​ទទឹក ស្រូវ​ទទឹក​ឈ្មួញ​បង្អាប់​ថ្លៃ...»។

លោក ហ៊ុន សែន បន្ត​ថា ស្រូវ​នៅ​ឆ្នាំ​នេះ​មាន​ចំនួន​ច្រើន ប៉ុន្តែ​ស្រូវ​ធ្លាក់​ថ្លៃ​នៅ​លើ​ទីផ្សារ​នៅ​ពេល​នេះ មិន​មែន​មាន​តែ​នៅ​កម្ពុជា ទេ សូម្បី​ប្រទេស​នៅ​ក្នុង​តំបន់ និង​ពិភពលោក ក៏​ជួប​ប្រទះ​បញ្ហា​ដូច​គ្នា​នេះ​ដែរ។ ក្រៅ​ពី​នេះ លោក​ក៏​អំពាវនាវ​ឲ្យ​ធនាគារ មីក្រូហិរញ្ញវត្ថុ គួរ​យោគយល់​ដល់​កសិករ​ផង មិន​ត្រូវ​ប្រញាប់​ទារ​លុយ​ពី​ពួក​គាត់​លឿន​ពេក​ទេ បើ​សិន​ជា​ពួក​គាត់​មិន​អាច​លក់​ស្រូវ​បាន​តម្លៃ​ថ្លៃ និង​មិន​បាន​លុយ​យក​ទៅ​សង​ទាន់​ពេលវេលា​នោះ។


ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា​ក៏ដោយ ការ​អំពាវនាវ​របស់​ប្រមុខ​រដ្ឋាភិបាល​នេះ ត្រូវ​បាន​អ្នក​ជំនាញ​ផ្នែក​កសិកម្ម​ដែល​ជា​អតីត​ប្រធាន​អង្គការ​សេដាក (CEDAC) លោក​បណ្ឌិត យ៉ង សាំងកុមារ យល់​ថា ការ​ឲ្យ​ពលរដ្ឋ​រក្សា​ស្រូវ​ទុក​នោះ មិន​អាច​ជា​វិធីសាស្ត្រ​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​ឲ្យ​កសិករ​ធ្វើ​តាម​ឡើយ ព្រោះ​នេះ​មិន​មែន​ជា​វិធីសាស្ត្រ​ថ្មី​សម្រាប់​ជួយ​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ជូន​កសិករ​នោះ​ដែរ។ អ្នក​ជំនាញ​កសិកម្ម​រូប​នេះ​បញ្ជាក់​ទៀត​ថា វិធីសាស្ត្រ​ល្អ​បំផុត គឺ​រដ្ឋាភិបាល​អាច​មាន​លទ្ធភាព​បញ្ចេញ​ថវិកា​ជាតិ​ដើម្បី​ជួយ​ទិញ​ស្រូវ​ក្នុង​តម្លៃ​សមរម្យ​ណា​មួយ​ពី​កសិករ យក​មក​ស្ដុក​ទុក​ដោយ​ខ្លួន​ឯង ប្រសើរ​ជា​ជាង​ឲ្យ​កសិករ​ច្រូត​កាត់ ហើយ​ឲ្យ​ពួក​គាត់​រក្សា​ទុក ព្រោះ​ថា​កសិករ​ក្រោយ​ពី​ប្រមូល​ផល ពួក​គាត់​នឹង​ប្រញាប់ប្រញាល់​លក់​ស្រូវ​ទាំងនោះ​ភ្លាម ដើម្បី​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ប្រឈម​នានា ដោយ​មិន​អាច​រង់ចាំ​ពេល​យូរ​ឡើយ ព្រោះ​ពួក​គាត់​ធ្វើ​ស្រែ មាន​អ្នក​ខ្លះ​ជួល​ដី​គេ ជួល​គេ​ភ្ជួរ​រាស់ ស្ទូង និង​ច្រូត​កាត់​តាម​រយៈ​ម៉ាស៊ីន៖ «គាត់​យក​លុយ​ហ្នឹង​ទៅ​សង​បំណុល​គេ។ មួយ​រដូវ​ហ្នឹង គាត់​ខ្ចី​លុយ​ខ្ចី​កាក់​គេ​ដើម្បី​ធ្វើ​ស្រូវ ដើម្បី​ទុក​ដោះស្រាយ​ជីវភាព។ ទី​ពីរ គាត់​យក​លុយ​ហ្នឹង (លុយ​ទទួល​បាន​ពី​ការ​លក់​ស្រូវ) ចាយវាយ​មួយ​ចំនួន​ទៅ​លើ​តម្រូវ​ការ​ចាំបាច់​ក្នុង​គ្រួសារ។ ទី​បី គាត់​ត្រូវ​សង​គេ​វិញ ដូចជា​តម្លៃ​ជី និង​ពូជ​ជាដើម»។

ពាក់ព័ន្ធ​នឹង​ការ​ធ្លាក់​ថ្លៃ​ស្រូវ​នេះ កាល​ពី​ខែ​កញ្ញា កន្លង​ទៅ សហព័ន្ធ​ស្រូវ​អង្ករ​កម្ពុជា បាន​ចេញ​សេចក្ដី​ជូន​ដំណឹង​មួយ​បញ្ជាក់​ថា ដោយសារ​មាន​ការ​ធ្លាក់​ចុះ​ការ​កុម្ម៉ង់​អង្ករ និង​តម្លៃ​អង្ករ​ក្នុង​ទីផ្សារ​បរទេស ប្រទេស​ជិត​ខាង​បាន​កាត់​បន្ថយ​ការ​ទិញ​ស្រូវ​យ៉ាង​ខ្លាំង និង​រោង​ម៉ាស៊ីន​មិន​មាន​ទុន​គ្រប់គ្រាន់​ដើម្បី​ទិញ​ស្រូវ​ឲ្យ​អស់ និង​ពុំ​មាន​ភាព​ច្បាស់លាស់​នៃ​ទីផ្សារ​ទាំង​ក្នុង​ស្រុក និង​ក្រៅ​ស្រុក​ជាដើម។

លោក​បណ្ឌិត យ៉ង សាំងកុមារ អះអាង​ថា បច្ចុប្បន្ន ស្រូវ​ធម្មតា​មួយ​គីឡូក្រាម​លក់​បាន​ក្រោម ៨០០​រៀល ស្រប​ពេល​តម្លៃ​សមស្រប​ដែល​កសិករ​អាច​ទទួល​យក​បាន គឺ​មួយ​គីឡូក្រាម​ដែល​ពួក​គាត់​សង្ឃឹម​ថា​នឹង​អាច​លក់​ចេញ​ចាប់​ពី ១.០០០​រៀល​ឡើង​ទៅ។ លោក​ថា បើ​សិន​ជា​រដ្ឋាភិបាល​ប្រាកដ​ជា​ចង់​ដោះស្រាយ​បញ្ហា​ធ្លាក់​ថ្លៃ​ស្រូវ​អង្ករ​ជូន​ពលរដ្ឋ​មែន រដ្ឋាភិបាល​អាច​យក​លុយ​ដែល​ទទួល​បាន​ពី​ការ​បង់​ពន្ធ​របស់​ធនាគារ ដែល​មាន​តម្លៃ​រាប់​លាន​ដុល្លារ ដើម្បី​យក​លុយ​នោះ​ខ្លះ​មក​ទិញ​ស្រូវ​ពី​កសិករ៖ «រដ្ឋាភិបាល​យក​ពន្ធ​ប្រាក់​ចំណេញ និង​ពន្ធ​ផ្សេងៗ​ពី​ធនាគារ​ចូល​រាប់​រយ​លាន​ដុល្លារ​ក្នុង​មួយ​ឆ្នាំៗ។ អ៊ីចឹង​យក​ពន្ធ​ប្រាក់​ចំណេញ​ពី​ធនាគារ យក​មក​ជួយ​ដើម្បី​ទ្រទ្រង់​វិស័យ​កសិកម្ម ជាពិសេស​ដើម្បី​ឲ្យ​កសិករ​គាត់​មាន​ចំណូល​គ្រប់គ្រាន់ ដើម្បី​សង​មក​ធនាគារ​វិញ ដើម្បី​គាត់​រក​ស៊ី​ចំណេញ វា​នឹង​ជួយ​ឲ្យ​វិស័យ​ស្រូវ​អង្ករ​ដើរ»។

អាស៊ីសេរី មិន​អាច​ទាក់ទង​ប្រធាន​សហព័ន្ធ​ស្រូវ​អង្ករ លោក សុខ ពុទ្ធិវុធ ដើម្បី​សុំ​ការ​បកស្រាយ​ជុំវិញ​ការ​ធ្លាក់​ថ្លៃ​ស្រូវ​នៅ​ពេល​នេះ​បាន​ទេ នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២១ វិច្ឆិកា។

លោក ហ៊ុន សែន បញ្ជាក់​ថា ការ​ប្រមូល​ផល​ស្រូវ​នៅ​ក្នុង​ឆ្នាំ​នេះ ក្រៅ​ពី​ផ្គត់ផ្គង់​ក្នុង​ស្រុក និង​ទុក​សម្រាប់​ធ្វើ​ពូជ​នៅ​ឆ្នាំ​ក្រោយ​ទៀត គឺ​កម្ពុជា នៅ​សល់​ស្រូវ​ប្រហែល ៥​លាន​តោន ដែល​ត្រូវ​ការ​លក់​ចេញ​ទៅ​ទីផ្សារ​អន្តរជាតិ ប៉ុន្តែ​លោក​ថា ប្រទេស​ចិន និង​វៀតណាម ដែល​ជា​ទីផ្សារ​ស្រាប់​របស់​កម្ពុជា នឹង​អាច​ជួយ​ទិញ​ស្រូវ​ទាំងនោះ​បាន​ជាង​ពាក់​កណ្ដាល។

ទោះ​ជា​បែប​នេះ​ក្ដី លោក​បណ្ឌិត យ៉ង សាំងកុមារ បញ្ជាក់​ថា នៅ​ពេល​ស្រូវ​លក់​មិន​ចេញ ហើយ​លក់​ចេញ​ក្នុង​តម្លៃ​ថោក​បែប​នេះ នឹង​ធ្វើ​ឲ្យ​កសិករ​ឈប់​ធ្វើ​ស្រែ រួច​ហើយ​នាំ​គ្នា​កាន់​តែ​ច្រើន​ធ្វើ​ចំណាក​ស្រុក​ទៅ​ក្រៅ​ប្រទេស​ថែម​ទៀត៕

ពលរដ្ឋ​មាន​ទំនាស់​ដី​ជាមួយ​ទាហាន​នៅ​ត្បូងឃ្មុំ​១០​គ្រួសារ​សុំ​អន្តរាគមន៍​ពី​នាយករដ្ឋមន្ត្រី

ពលរដ្ឋ​មាន​ទំនាស់​ដី​ជាមួយ​ទាហាន​នៅ​ត្បូងឃ្មុំ​១០​គ្រួសារ​សុំ​អន្តរាគមន៍​ពី​នាយករដ្ឋមន្ត្រី

តំណាង​ពលរដ្ឋ​ដែល​មាន​ជម្លោះ​ដីធ្លី​ជាមួយ​ទាហាន​កង​អនុ​សេនា​ធំ​វិស្វកម្ម នៅ​ឃុំ​ស្រឡប់ ស្រុក​ត្បូងឃ្មុំ ខេត្ត​ត្បូងឃ្មុំ មក​ដាក់​ពាក្យ​បណ្ដឹង និង​ប្រឹក្សា​យោបល់​នៅ​អង្គការ​លីកាដូ (LICADHO) ខេត្ត កំពង់ចាម កាល​ពី​ព្រឹក​ថ្ងៃ​ទី​២១ ខែ​វិច្ឆិកា ឆ្នាំ​២០១៦។ RFA/Saut Sokprathna

ប្រជាពលរដ្ឋ ១០​គ្រួសារ ដែល​មាន​ជម្លោះ​ដីធ្លី​ជាមួយ​ទីបញ្ជាការ​កងអនុសេនាធំ​វិស្វកម្ម​នៅ​ឃុំ​ស្រឡប់ ស្រុក​ត្បូងឃ្មុំ ខេត្ត​ត្បូងឃ្មុំ នាំ​គ្នា​ឡើង​ទៅ​​រាជធានី​ភ្នំពេញ នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២១ ខែ​វិច្ឆិកា ហើយ​ពួកគេ​នឹង​យក​ពាក្យ​បណ្ដឹង​ដាក់​ទៅ​ខុទ្ទកាល័យ​លោក​នាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន នៅ​ព្រឹក​ថ្ងៃ​ទី​២២ ខែ​វិច្ឆិកា។ ការ​សម្រេច​ឡើង​ទៅ​សុំ​កិច្ច​អន្តរាគមន៍​ពី​ប្រមុខ​រាជរដ្ឋាភិបាល​ពេល​នេះ ក្រោយ​ពេល​អាជ្ញាធរ​ស្រុក និង​ខេត្ត មិន​បាន​ដោះស្រាយ​វិវាទ​ដីធ្លី​តាម​ការ​ស្នើ​សុំ​របស់​ពលរដ្ឋ​ឡើយ ហើយ​តែងតែ​រុញ​ការ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ដាក់​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក។

តំណាង​ប្រជាពលរដ្ឋ​លើក​ឡើង​ថា ពួកគាត់​នឹង​ព្យាយាម​គ្រប់​មធ្យោបាយ​ធ្វើ​យ៉ាង​ណា​ស្នើ​សុំ​ឱ្យ​អាជ្ញាធរ និង​ស្ថាប័ន​ពាក់ព័ន្ធ​ជួយ​ដោះស្រាយ​វិវាទ​ដីធ្លី​របស់​ពួកគាត់ ១០​គ្រួសារ ជាមួយ​ទីបញ្ជាការ​កង​អនុសេនាធំ​វិស្វកម្ម ចំណុះ​ឱ្យ​កងពលតូច​លេខ​២១។

​អ្នក​ភូមិ​ទាំង​នោះ​បញ្ជាក់​ថា ប្រសិនបើ​អាជ្ញាធរ​ចេះ​តែ​ពន្យារពេល​ក្នុង​ការ​ដោះស្រាយ​វិវាទ​ដីធ្លី​មួយ​នេះ​បន្ត​ទៀត ពលរដ្ឋ​កាន់​តែ​ជួប​បញ្ហា​ប្រឈម​ក្នុង​ជីវភាព​រស់​នៅ​មិន​ខាន។

តំណាង​ពលរដ្ឋ​មួយ​រូប​នៅ​ឃុំ​ស្រឡប់ អ្នកស្រី ស៊ាង នួន មាន​ប្រសាសន៍​ថា មូលហេតុ​ពួកគាត់​សម្រេច​នាំ​គ្នា​ឡើង​ទៅ​ភ្នំពេញ ដើម្បី​សុំ​កិច្ច​អន្តរាគមន៍​ពី​លោក​នាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន ពីព្រោះ​ពលរដ្ឋ​អស់​សង្ឃឹម​ចំពោះ​ចំណាត់​ការ​របស់​អាជ្ញាធរ​ស្រុក និង​ខេត្ត។ អ្នកស្រី​បន្ត​ថា នៅ​ពេល​ជម្លោះ​ដីធ្លី​នេះ មិន​អាច​ដោះស្រាយ​បាន ពលរដ្ឋ​កាន់តែ​ជួប​ការ​លំបាក​ក្នុង​ជីវភាព​រស់​នៅ៖ «កិច្ចការ​ហ្នឹង​ជួយ​ដោះស្រាយ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្ញុំ​ផង។ ដល់​អ៊ីចឹង​ប្រជាពលរដ្ឋ​ខ្ញុំ​ចេះ​តែ​ដេក​ចាំ រង់ចាំ​មើល ហើយ​គាត់​មិន​ព្រម មិន​ធ្វើ មិន​ដឹង​យ៉ាង​ម៉េច​គាត់»។
ប្រភព​ដដែល​បញ្ជាក់​ថា ពលរដ្ឋ ១០​គ្រួសារ​បាន​កាន់កាប់​ដី​ជិត ៤​ហិកតារ នៅ​ភូមិ​ប្រធាតុ ឃុំ​ស្រឡប់ ស្រុក​ត្បូងឃ្មុំ តាំង​ពី​ទសវត្សរ៍​៨០ មក ប៉ុន្តែ​នៅ​ចុង​ទសវត្សរ៍​ទី​៩០ ទើប​មាន​ទាហាន​ទៅ​សុំ​ដី​អ្នក​ភូមិ​ដាក់​ទីស្នាក់ការ​បណ្ដោះអាសន្ន។ ក្រោយ​មក​ទីបញ្ជាការ​កង​អនុសេនាធំ​វិស្វកម្ម​ចូល​ទៅ​នៅ​បន្ត​ទៀត ហើយ​មិន​ព្រម​ប្រគល់​ឱ្យ​ពួកគាត់​វិញ និង​មាន​ចេតនា​យក​ដី​ពលរដ្ឋ​ចែក​គ្នា​ទៀត​ផង។

ពលរដ្ឋ​មួយ​រូប​ទៀត លោក ស៊ុន ហាន ឱ្យ​ដឹង​ថា ពួកគាត់​បាន​ប្ដឹង​ជំទាស់​រហូត​មក ដោយ​យោង​ទៅ​លើ​លិខិត​កាន់កាប់​របស់​ពួកគាត់​ដែល​មាន។ លោក​មាន​សង្ឃឹម​ថា ការ​សុំ​កិច្ច​អន្តរាគមន៍​ពី​លោក​នាយករដ្ឋមន្ត្រី នឹង​មាន​ដំណោះស្រាយ ពីព្រោះ​រយៈពេល​ជា​យូរ​មក​ហើយ​ពួកគាត់​មិន​បាន​ចេញ​ទៅ​ប្រកប​មុខ​របរ​ពេញ​ដៃ​ពេញ​ជើង​ទេ ដោយសារ​តែ​រឿង​ដីធ្លី​មួយ​នេះ៖ «ស្នើ​សុំ​ថា ដោះដូរ​ហ្នឹង ប្រសិនបើ​មាន​ពាក្យ​ដោះដូរ​ឱ្យ​ប្រជាពលរដ្ឋ​ស្រូត​ដំណើរ​តិច​ទៅ»។

ក្នុង​ពាក្យ​បណ្ដឹង​របស់​ពលរដ្ឋ ១០​គ្រួសារ ដែល​គ្រោង​នឹង​ដាក់​ទៅ​ខុទ្ទកាល័យ​លោក​នាយករដ្ឋមន្ត្រី​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២២ ខែ​វិច្ឆិកា បញ្ជាក់​ថា ដី​នោះ​គឺ​ជា​ដី​របស់​ពួកគាត់​បាន​កាន់​កាប់​តាំង​ពី​ឆ្នាំ​១៩៨៥ មក ពុំ​មែន​ជា​ដី​បន្ទាយ​ទាហាន​នោះ​ទេ។ លិខិត​បន្ត​ថា ពលរដ្ឋ​បាន​ដាក់​ពាក្យ​ប្ដឹង​ទៅ​អាជ្ញាធរ​ស្រុក ខេត្ត និង​ក្រសួង​រៀបចំ​ដែនដី នគរូបនីយកម្ម និង​សំណង់​ផង ប៉ុន្តែ​គ្មាន​ដំណោះស្រាយ​ឡើយ។

ក្រោយ​មក​ពួកគាត់​សម្រេច​ប្ដឹង​ទៅ​ក្រសួង​ការពារ​ជាតិ កាល​ពី​ខែ​កុម្ភៈ ឆ្នាំ​២០១៦ បន្ត​ទៀត។ រហូត​ដល់​ថ្ងៃ​ទី​២៩ ខែ​មេសា ក្រុម​អធិការកិច្ច​ក្រសួង​បាន​ចុះ​អង្កេត​ និង​សិក្សា​អំពី​ទំនាស់​ដីធ្លី​មួយ​នេះ។

មន្ត្រី​ក្រសួង​ការពារ​ជាតិ បាន​ប្រាប់​ពលរដ្ឋ​ថា នឹង​ដោះដូរ​ដី​នៅ​ចំណុច​ជិត​សាលា​ខេត្ត​ត្បូងឃ្មុំ ជូន​ពួក​គាត់​វិញ ពីព្រោះ​ដី​ជិត ៤​ហិកតារ ដែល​មាន​ទំនាស់​នេះ ក្រសួង​បាន​សម្រេច​រក្សាទុក​ជា​អចលនទ្រព្យ​របស់​ក្រសួង​តាំង​ពី​ឆ្នាំ​២០១០។ ជាង​នេះ​ទៀត ក្រសួង​ថែម​ទាំង​បាន​ចេញ​សេចក្ដី​ជូន​ដំណឹង​កាល​ពី​ខែ​កុម្ភៈ ឆ្នាំ​២០១៦ បញ្ជាក់​ថា ដី​នោះ​ជា​កម្មសិទ្ធិ​របស់​ទីបញ្ជាការ​កង​អនុសេនាធំ​វិស្វកម្ម និង​តម្រូវ​ឱ្យ​អ្នក​ភូមិ​ដាក់​ពាក្យ​ស្នើ​សុំ​ដី​ដោះដូរ​ដោយ​ខ្លួន​ឯង។

ប្រជាពលរដ្ឋ​បាន​ដាក់​ពាក្យ​ស្នើ​សុំ​ទៅ​អាជ្ញាធរ​ស្រុក និង​ខេត្ត ប៉ុន្តែ​ត្រូវ​បាន​គេ​បដិសេធ​ក្រោម​ហេតុផល​ថា ពួកគេ​មិន​ហ៊ាន​សម្រេច​ទេ ប្រសិនបើ​គ្មាន​លិខិត ឬ​សេចក្ដី​ជូន​ដំណឹង​ពី​ក្រសួង​នោះ។ ពលរដ្ឋ ១០​គ្រួសារ​បាន​ព្យាយាម​ទៅ​សុំ​កិច្ច​អន្តរាគមន៍​ពី​ក្រសួង​ការពារ​ជាតិ បន្ត​ទៀត ប៉ុន្តែ​ត្រូវ​បាន​ខាង​ក្រសួង​បដិសេធ។

ទាក់ទង​បញ្ហា​នេះ អភិបាល​រង​ស្រុក​ត្បូងឃ្មុំ ទទួល​បន្ទុក​ដោះស្រាយ​ទំនាស់​ក្រៅ​ប្រព័ន្ធ​តុលាការ លោក រ៉ាន សុភា មាន​ប្រសាសន៍​នៅ​ថ្ងៃ​ទី​២១ ខែ​វិច្ឆិកា ថា កន្លង​មក​អាជ្ញាធរ​ស្រុក​បាន​ដោះស្រាយ​ទៅ​តាម​នីតិវិធី។ បន្ថែម​ពី​នេះ ខាង​លោក​ក៏​បាន​ព្យាយាម​សម្របសម្រួល​ភាគី​ទាំង​ពីរ​រហូត​មក ប៉ុន្តែ​មិន​អាច​បញ្ចប់​បាន។ លោក​បន្ត​ថា ប្រជាពលរដ្ឋ​ដាក់​លិខិត​ស្នើ​សុំ​ដោះដូរ​មក​អាជ្ញាធរ​ស្រុក​ប្រាកដ​មែន ប៉ុន្តែ​ខាង​លោក​មិន​ហ៊ាន​សម្រេច​ឡើយ ហើយ​សំណុំ​រឿង​នេះ​អាជ្ញាធរ​ស្រុក​បាន​បញ្ជូន​ទៅ​អាជ្ញាធរ​ខេត្ត​បន្ត​ទៀត៖ «ខ្ញុំ​មិន​ហ៊ាន​ទេ ត្រង់​ថា ឱ្យ​ទាហាន​ចេញ​អីៗ។ ខ្ញុំ​គ្រាន់​តែ​ថា មាន​ជា​ឯកសារ​មួយ​រាយការណ៍​ជូន​ខេត្ត»។

ដោយ​ឡែក ប្រជាពលរដ្ឋ​នាំគ្នា​ឡើង​ទៅ​សុំ​កិច្ច​អន្តរាគមន៍​ពី​លោក​នាយករដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន យ៉ាង​ណា​នោះ លោក រ៉ាន សុភា ថា​ជា​សិទ្ធិ​របស់​ពួកគាត់។

ទោះ​ជា​យ៉ាង​នេះ​ក្ដី ក្នុង​លិខិត​សុំ​កិច្ច​អន្តរាគមន៍​ពី​លោក​នាយករដ្ឋមន្ត្រី​ដដែល គឺ​ពលរដ្ឋ​ទាំង ១០​គ្រួសារ បាន​អំពាវនាវ​ឱ្យ​ប្រមុខ​ដឹកនាំ​ជួយ​ស្វែង​រក​យុត្តិធម៌​ចំពោះ​ការ​រំលោភ​បំពាន​យក​ដីចម្ការ​របស់​ពួកគាត់​ធ្វើជា​កម្មសិទ្ធិ​ផ្ទាល់​ខ្លួន។

មន្ត្រី​អង្កេត​អង្គការ​ការពារ​សិទ្ធិមនុស្ស​លីកាដូ (LICADHO) ខេត្ត​កំពង់ចាម ដែល​បាន​តាមដាន​រឿង​នេះ លោក វ៉ន សេងធុយ មើល​ឃើញ​ថា អាជ្ញាធរ​ពាក់ព័ន្ធ​ហាក់​រុញ​ដាក់​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក និង​មាន​ភាព​មិន​ប្រក្រតី​មួយ​ចំនួន។ លោក​បន្ត​ថា អាជ្ញាធរ​មិន​បាន​ឈរ​លើ​គោលការណ៍​ច្បាប់ និង​សិក្សា​ឱ្យ​បាន​ច្បាស់លាស់​នោះ​ទេ។ ជាក់ស្ដែង​លិខិត​របស់​ក្រសួង​ដែល​កំណត់​រក្សា​ទុក​ដី​ប្រជាពលរដ្ឋ​ជា​កម្មសិទ្ធិ​របស់​ទីបញ្ជាការ​អនុ​សេនា​ធំ​កង​វិស្វកម្ម​កាល​ពី​ឆ្នាំ​២០១០ គឺ​ក្រោយ​លិខិត​កាន់កាប់​របស់​អ្នក​ភូមិ​ដែល​ចេញ​ដោយ​អាជ្ញាធរ​មូលដ្ឋាន​កាល​ពី​ឆ្នាំ​២០០៧៖ «យើង​​មើល​ទៅ​លើ​ផ្លូវ​ច្បាប់ ប្រជាពលរដ្ឋ​គាត់​មាន​សិទ្ធិ​គ្រប់គ្រាន់​ក្នុង​ការ​ទទួល​បាន​ដី​របស់​គាត់។ ដោយសារ​តែ​ពួកគាត់​មាន​ប្លង់​បញ្ជាក់​ពី​ការ​កាន់​កាប់​ដី​របស់​ពួកគាត់»។

​លោក​មើល​ឃើញ​ថា ប្រសិនបើ​វិវាទ​ដីធ្លី​មួយ​នេះ អាជ្ញាធរ​ពាក់ព័ន្ធ​ចេះ​តែ​បន្ត​រុញ​ដាក់គ្នា​ដោយ​គ្មាន​ការ​ដោះស្រាយ​ទៀត​នោះ ប្រជាពលរដ្ឋ​កាន់តែ​ជួប​ការ​លំបាក ពីព្រោះ​ពួកគាត់​ត្រូវ​ការ​ដី​សម្រាប់​បង្កបង្កើនផល ម្យ៉ាង​អ្នកភូមិ​នឹង​មិន​បាន​ចេញ​ទៅ​ប្រកប​មុខ​របរ​ពេញលេញ​ឡើយ ដោយសារ​ជាប់​រវល់​រឿង​ក្ដី​មួយ​នេះ៕

ស្ត្រី​អូស្ត្រាលី​ម្នាក់​និង​ជនជាតិ​ខ្មែរ​ពីរ​នាក់​ជាប់​ចោទ​ពី​បទ​រក​ស៊ី​ព​ពោះ​ជំនួស

ស្ត្រី​អូស្ត្រាលី​ម្នាក់​និង​ជនជាតិ​ខ្មែរ​ពីរ​នាក់​ជាប់​ចោទ​ពី​បទ​រក​ស៊ី​ព​ពោះ​ជំនួស

សាលា​ដំបូង​រាជធានី​ភ្នំពេញ។ រូបថត​ថ្ងៃ​ទី​៣០ ខែ​មេសា ឆ្នាំ​២០១៦ RFA/Brach Chev


តុលាការ​បាន​ចោទ​ប្រកាន់​ស្ត្រី​ជនជាតិ​អូស្ត្រាលី ម្នាក់ និង​ជនជាតិ​ខ្មែរ​ពីរ​នាក់ ពី​បទ​ប្រកប​អាជីវកម្ម​ព​ពោះ​ជំនួស។ ការ​មាន​ផ្ទៃពោះ​ជំនួស​នេះ ជា​អំពើ​ខុស​ច្បាប់ ដែល​កម្ពុជា ហាមឃាត់​កាល​ពី​ខែ​តុលា ដោយសារ​តែ​កម្ពុជា បាន​ក្លាយ​ទីកន្លែង​ពេញ​និយម​សម្រាប់​មនុស្ស​ដែល​ចង់​បាន​កូន​រក​ស្ត្រី​ឲ្យ​ព​ពោះ​ជំនួស។

លោក កែវ ធា ប្រធាន​ការិយាល័យ​ប្រឆាំង​ការ​ជួញដូរ​មនុស្ស ត្រូវ​បាន​ទីភ្នាក់ងារ​ព័ត៌មាន អេ.ភី (AP) ដកស្រង់​សម្ដី​ថា អ្នកស្រី ថែមមី ដេវីស ឆាលស៍ (Tammy Davis-Charles) អាយុ ៤៩​ឆ្នាំ ត្រូវ​តុលាការ​ចោទ​ប្រកាន់​ដោយ​កំបាំង​មុខ ដោយសារ​តែ​អ្នកស្រី​មាន​ជំងឺ​មិន​អាច​មក​តុលាការ​បាន។ ចំណែក​ជនជាតិ​ខ្មែរ​ប្រុស​ស្រី​ពីរ​នាក់​ទៀត ក៏​ត្រូវ​បាន​តុលាការ​ចាប់​ឃុំ​ខ្លួន និង​ចោទ​ប្រកាន់​ផង​ដែរ ពី​បទ​ក្លែង​លិខិត​ស្នាម និង​ជួញដូរ​មនុស្ស។ សមត្ថកិច្ច​បាន​ឃាត់​ជន​សង្ស័យ​ទាំង​បី​នាក់ កាល​ពី​ថ្ងៃ​សុក្រ ទី​១៨ វិច្ឆិកា សប្ដាហ៍​មុន។

ស្ត្រី​ជនជាតិ​អូស្ត្រាលី រូប​នោះ ធ្លាប់​បើក​របរ​នេះ​នៅ​ប្រទេស​ថៃ ហើយ​ទើប​តែ​បើក​អាជីវកម្ម​របៀប​នេះ​នៅ​កម្ពុជា។ ជន​សង្ស័យ​បាន​យក​ប្រាក់​ប្រហែល ៥​ម៉ឺន​ដុល្លារ​ពី​អ្នក​ចង់​បាន​កូន ប៉ុន្តែ​ឲ្យ​អ្នក​ព​ពោះ​ចំនួន​ប្រហែល ១​ម៉ឺន​ដុល្លារ ទៅ ១​ម៉ឺន ២​ពាន់​ដុល្លារ។

លោក កែវ ធា ឲ្យ​ដឹង​ទៀត​ថា ជន​រងគ្រោះ​ជា​អ្នក​មក​ពី​ជនបទ ត្រូវ​បាន​ចាញ់​បោក​ជន​ល្មើស​ឲ្យ​ព​ពោះ។ សមត្ថកិច្ច​រក​ឃើញ​ថា ស្ត្រី​ស៊ី​ឈ្នួល​ព​ពោះ​បាន​សម្រាល​កូន​បាន ៦​នាក់ ហើយ​ស្ត្រី ២០​នាក់​ផ្សេង​ទៀត​កំពុង​មាន​ទម្ងន់។
ក្រសួង​សុខាភិបាល បាន​ដាក់​ចេញ​បម្រាម​មួយ​នៅ​ក្នុង​ខែ​តុលា ដោយ​ហាមឃាត់​ការ​មិន​ឲ្យ​ប្រកប​របរ​ព​ពោះ​ជំនួស​នេះ ប៉ុន្តែ​នៅ​មិន​ទាន់​បាន​កំណត់​ទោស​ឧក្រិដ្ឋ​ដើម្បី​ផ្ដន្ទាទោស​ជន​ល្មើស​នៅ​ឡើយ​ទេ។

ប្រទេស​កម្ពុជា ក្លាយ​ជា​កន្លែង​សម្រាប់​របរ​ព​ពោះ​ជំនួស​នេះ បន្ទាប់​ពី​ប្រទេស​ឥណ្ឌា និង​ថៃ បិទ​របរ​នេះ​ជា​ផ្លូវ​ការ​នៅ​ឆ្នាំ​២០១៥៕

ពលរដ្ឋ​ថា​ល្បែង​ស៊ី​សង​គ្រប់​ប្រភេទ​បន្ត​កើត​មាន​ក្នុង​ក្រុង​ព្រះសីហនុ

ពលរដ្ឋ​ថា​ល្បែង​ស៊ី​សង​គ្រប់​ប្រភេទ​បន្ត​កើត​មាន​ក្នុង​ក្រុង​ព្រះសីហនុ

ល្បែង​ជល់​មាន់​នៅ​ភូមិ​ស្មាច់ដែង ឃុំ​រាម ស្រុក​ព្រៃនប់ ខេត្ត​ព្រះសីហនុ ថ្ងៃ​ទី​៣០ ខែ​កញ្ញា ឆ្នាំ​២០១៦។ Photo Provided


អាណាព្យាបាល​សិស្ស​នៅ​ខេត្ត​ព្រះសីហនុ អះអាង​ថា ល្បែង​ស៊ី​សង​គ្រប់​ប្រភេទ​បន្ត​ធ្វើ​សកម្មភាព​នា​មូលដ្ឋាន​នេះ ទោះ​បី​ជា​ស្នងការ​នគរបាល​ខេត្ត ចេញ​លិខិត​ព្រមាន​ដល់​សមត្ថកិច្ច​ជំនាញ​ក្រោម​ឱវាទ​តាម​មូលដ្ឋាន ឲ្យ​លុបបំបាត់​បទល្មើស​ល្បែង​ស៊ី​សង​ជា​បន្តបន្ទាប់​បែប​ណា​ក្តី។

បញ្ហា​នេះ អ្នក​ឃ្លាំ​មើល​ការ​អភិវឌ្ឍ​សង្គម​មួយ​ចំនួន បាន​រិះគន់​សមត្ថកិច្ច​ជំនាញ​ពាក់ព័ន្ធ​ខ្លះ​នា​ខេត្ត​ព្រះសីហនុ ថា​ទំនង​ជា​អ្នក​បើក​ដៃ ឬ​ឈរ​នៅ​ពី​ក្រោយ​បទល្មើស​ល្បែង​ស៊ី​សង​ទាំងនោះ ទើប​ឈ្មួញ​ល្មើស​អាច​បើក​ល្បែង​ស៊ី​សង​ទាំងនោះ​បាន​ដោយ​រលូន និង​គ្មាន​សកម្មភាព​ចុះ​បង្ក្រាប​ឲ្យ​មាន​ប្រសិទ្ធភាព។

សាធារណជន​ទូទៅ មាន​មន្ត្រី​សង្គម​ស៊ីវិល និង​អាណាព្យាបាល​សិស្ស ផ្តល់​សម្ភាស​ឲ្យ​អាស៊ីសេរី ដឹង​ថា បទល្មើស​ល្បែង​ស៊ី​សង​គ្រប់​ប្រភេទ មាន​ឆ្នោត ឬ​កន្ទុយ​លេខ ភ្នាល់​បាល់ និង​ជល់​មាន់​ជាដើម បាន​បន្ត​បើក​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ជា​ធម្មតា​នៅ​មូលដ្ឋាន​ខេត្ត​ព្រះសីហនុ ដោយ​គ្មាន​សមត្ថកិច្ច​ពី​ស្ថាប័ន​ណា​មួយ​ចេញ​មុខ​បង្ក្រាប​ទេ។

អ្នក​សម្របសម្រួល​សមាគម​អាដហុក (ADHOC) ខេត្ត​ព្រះសីហនុ អ្នកស្រី ជៀប សុធារី ចង់​ឃើញ​កម្លាំង​នគរបាល និង​កម្លាំង​ស្ថាប័ន​ជំនាញ​ពាក់ព័ន្ធ​ដទៃ​ទៀត ចុះ​បង្ក្រាប​ល្បែង​ស៊ី​សង​គ្រប់​ប្រភេទ​ដែល​ធ្វើ​សកម្មភាព​យូរ​ឆ្នាំ ហើយ​គ្មាន​កម្លាំង​សមត្ថកិច្ច​បង្ក្រាប​កន្លង​ទៅ។

អ្នកស្រី សុធារី កត់​សម្គាល់​ថា បទល្មើស​ល្បែង​ស៊ី​សង​ដែល​បើក​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​នៅ​ខេត្ត​ព្រះសីហនុ កន្លង​ទៅ ពួក​គេ​ហាក់​មិន​ញញើត​នឹង​បទបញ្ជា​របស់​លោក ស ខេង រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួង​មហាផ្ទៃ ដែល​បាន​ក្រើន​រំឭក​ម្តង​ជា​ពីរ​ដង​ទៅ​ដល់​កម្លាំង​នគរបាល​នៅ​តាម​មូលដ្ឋាន​នានា ឲ្យ​បន្ត​អនុវត្ត​បទបញ្ជា​ភូមិ-ឃុំ​មាន​សុវត្ថិភាព​ឲ្យ​មាន​ប្រសិទ្ធភាព​ទេ៖ «យើង​ដឹង​ស្រាប់​ហើយ​ល្បែង​ស៊ី​សង គឺ​បាន​ធ្វើ​ឲ្យ​ប៉ះពាល់​ដល់​ជីវភាព​របស់​ប្រជាពលរដ្ឋ​នៅ​តាម​មូលដ្ឋាន​ខ្លាំង​ណាស់ ជាពិសេស​ល្បែង​ភ្នាល់​បាល់ៗ​នេះ បើ​តាម​ខ្ញុំ​ដឹង អ្នក​ដែល​លេង​ភ្នាល់​គ្រាប់​នេះ គឺ​មាន​លេង​ក្នុង​មួយ​គ្រាប់​រហូត​ដល់​រាប់​រយ​ដុល្លារ ហើយ​អ្នក​ដែល​ចាញ់​ល្បែង​ភ្នាល់​នេះ គឺ​បាន​ជំពាក់​បំណុល និង​លក់​អស់​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ ហើយ​បើ​សិន​ជា​យុវជន​វិញ​មាន​បញ្ហា​រហូត​ដល់​ហ៊ាន​លួច​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ឪពុក​ម្តាយ និង​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​អ្នក​ដទៃ​ថែម​ទៀត»។

 ស្នងការដ្ឋាន​នគរបាល​ខេត្ត​ព្រះសីហនុ ថ្ងៃ​ទី​២២ ខែ​វិច្ឆិកា ឆ្នាំ​២០១៦។ RFA/Den Ayuthyea

យ៉ាង​នេះ​ក្តី អ្នក​សម្របសម្រួល​អង្គការ​លីកាដូ (LICADHO) ខេត្ត​ព្រះសីហនុ លោក ប៊ួន ណារិទ្ធិ បាន​កត់​សម្គាល់​ថា សមត្ថកិច្ច​នគរបាល និង​កង​រាជ​អាវុធហត្ថ​ខេត្ត​ព្រះសីហនុ ជាដើម បាន​សហការ​បង្ក្រាប​បទល្មើស​គ្រឿង​ញៀន​ទទួល​បាន​លទ្ធផល​វិជ្ជមាន​ច្រើន​ក្នុង​ឆ្នាំ​២០១៦ នេះ ប៉ុន្តែ​សម្រាប់​ល្បែង​ស៊ី​សង​មាន​ដូចជា​កន្ទុយ​លេខ ភ្នាល់​បាល់ និង​ជល់​មាន់​ជាដើម នៅ​តែ​បន្ត​កើត​មាន​អនាធិបតេយ្យ​នៅ​ទូទាំង​ក្រុង​ព្រះសីហនុ។

ឆ្លើយតប​បញ្ហា​នេះ លោក ភុល ភស្តារ អធិការ​នគរបាល​ក្រុង​ព្រះសីហនុ បាន​ឲ្យ​ដឹង​ថា កម្លាំង​ជំនាញ​គ្រប់​ស្ថាប័ន​នៅ​មូលដ្ឋាន​នេះ ពិសេស​រដ្ឋបាល​ក្រុង​ព្រះសីហនុ ផ្ទាល់ បាន​កោះ​អញ្ជើញ​អ្នក​ជាប់​ពាក់ព័ន្ធ​ការ​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ល្បែង​ស៊ី​សង​គ្រប់​ប្រភេទ មាន​ល្បែង​ឆ្នោត ឬ​កន្ទុយ​លេខ និង​ល្បែង​ភ្នាល់​បាល់​ជាដើម មក​ជួប​ប្រជុំ និង​ធ្វើ​កិច្ចសន្យា​ឲ្យ​បញ្ឈប់​ប្រកប​អាជីវកម្ម​បន្ត​ទៀត។

លោក ភុល ភស្តារ អះអាង​ថា មាន​ម្ចាស់​បើក​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ល្បែង​ស៊ី​សង​មួយ​ចំនួន បាន​សហការ​ជាមួយ​កម្លាំង​ជំនាញ។ លោក​សង្កត់​ធ្ងន់​ថា នៅ​ថ្ងៃ​ខាង​មុខ​នេះ បើ​សិន​ជា​ម្ចាស់​អាជីវកម្ម​ល្បែង​ស៊ី​សង​ទាំងឡាយ​ណា​មិន​អនុវត្ត​តាម​កិច្ចសន្យា​បញ្ឈប់​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ល្បែង​ស៊ី​សង​របស់​ខ្លួន​ទេ កម្លាំង​ជំនាញ​ស្ថាប័ន​ចម្រុះ​នឹង​ចុះ​បង្ក្រាប ហើយ​ចាត់​វិធានការ​តាម​ផ្លូវ​ច្បាប់៖ «មេ​គាត់​បាន​ចេញ​សេចក្តី​ជូន​ដំណឹង​ដល់​គ្រប់​អធិការ​ក្រុង ស្រុក និង​គ្រប់​ប៉ុស្តិ៍​រដ្ឋបាល​តាម​ឃុំ-សង្កាត់​នានា ឲ្យ​បង្ក្រាប​បទល្មើស​ល្បែង​ស៊ី​សង​គ្រប់​ប្រភេទ និង​គ្រប់​ទីកន្លែង​មិន​លើកលែង​ទេ ហើយ​ខ្ញុំ​បាន​អនុវត្ត​ទៅ​តាម​បទបញ្ជា​នេះ​ជា​ប្រចាំ»។

យ៉ាង​នេះ​ក្តី អាណាព្យាបាល​ភាគច្រើន​នៅ​ខេត្ត​ព្រះសីហនុ បាន​ចំអក​ថា ល្បែង​ស៊ី​សង​គ្រប់​ប្រភេទ​មាន​ល្បែង​ភ្នាល់​បាល់ មាន​ទីតាំង​នៅ​ក្នុង​បរិវេណ​មហោស្រព​ចាស់ ដែល​ម្ចាស់​ទីតាំង​នេះ​អះអាង​ថា ពួក​គេ​មាន​ខ្នង​បង្អែក​ជាប់​សាច់ញាតិ​មន្ត្រី​មាន​ឋានៈ​ពាក់​ផ្កាយ កំពុង​បម្រើ​ការងារ​នៅ​ក្រសួង​មហាផ្ទៃ គឺ​នៅ​បន្ត​បើក​ធ្វើ​អាជីវកម្ម​ជា​ធម្មតា។

ជាង​នេះ​ទៀត ល្បែង​កន្ទុយ​លេខ ឬ​ឆ្នោត​ជាដើម បាន​ធ្វើ​សកម្មភាព​រីក​ដូច​ផ្សិត​នៅ​តាម​ហាង​កាហ្វេ​នានា ពិសេស​នៅ​តាម​ទីផ្សារ​នានា​នៅ​ទូទាំង​ក្រុង​ព្រះសីហនុ មាន​ផ្សារ​ពាណិជ្ជកម្ម និង​ផ្សារ​លើ​ជាដើម ដោយ​គ្មាន​សមត្ថកិច្ច​បង្ក្រាប​នោះ​ទេ​រហូត​មក​ដល់​ពេល​នេះ។

បញ្ហា​នេះ​ដែរ ស្នងការ​នគរបាល​ខេត្ត​ព្រះសីហនុ លោក ជួន ណារិន្ទ ក៏​បាន​ព្រមាន​ចាត់​វិធានការ​ក្តៅ​ទៅ​លើ​មន្ត្រី​ក្រោម​ឱវាទ មាន​អធិការ​ក្រុង ស្រុក និង​នាយ​ប៉ុស្តិ៍​រដ្ឋបាល​ឃុំ-សង្កាត់​នានា​ដែល​ទុក​បណ្តោយ​ឲ្យ​មាន​សកម្មភាព​ចែកចាយ ឬ​ប្រើប្រាស់​គ្រឿង​ញៀន និង​ល្បែង​ស៊ី​សង​គ្រប់​ប្រភេទ​ខុស​ច្បាប់ បន្ត​ធ្វើ​សកម្មភាព​នៅ​ក្នុង​មូលដ្ឋាន​រៀងៗ​ខ្លួន។

លោក ជួន ណារិន្ទ សង្កត់​ធ្ងន់​ថា បើ​សិន​ជា​រូប​លោក​រក​ឃើញ​ថា នៅ​តាម​មូលដ្ឋាន​ណា​មួយ​ដែល​អធិការ​ក្រុង ស្រុក និង​នាយ​ប៉ុស្តិ៍​រដ្ឋបាល​តាម​ឃុំ-សង្កាត់​នានា ទុក​បណ្តោយ​ឲ្យ​មាន​បទល្មើស​គ្រឿង​ញៀន និង​ល្បែង​ស៊ី​សង​បន្ត​កើត​មាន​នៅ​តាម​មូលដ្ឋាន​នីមួយៗ ថ្នាក់​ដឹកនាំ​នៅ​តាម​មូលដ្ឋាន​ទាំងនោះ​នឹង​ត្រូវ​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​ទៅ​លើ​វិន័យ​របស់​កម្លាំង​នគរបាល​ជាតិ។

ទាក់ទិន​បញ្ហា​នេះ លោក ស ខេង រដ្ឋមន្ត្រី​ក្រសួង​មហាផ្ទៃ បាន​ក្រើន​រំឭក​ដល់​កង​កម្លាំង​នគរបាល​ក្រោម​ឱវាទ​នៅ​តាម​រាជធានី-ខេត្ត​នានា​ជា​រឿយៗ ឲ្យ​បន្ត​រួម​សហការ​គ្នា​ចុះ​អនុវត្ត​គោល​នយោបាយ​ភូមិ-ឃុំ​មាន​សុវត្ថិភាព ដែល​លោក​នាយក​រដ្ឋមន្ត្រី ហ៊ុន សែន បាន​ដាក់​ចេញ ត្រូវ​ធ្វើ​សកម្មភាព​ឲ្យ​បាន​ជា​ប្រចាំ​ដូច​ភ្លៀង​រលឹម និង​មាន​ប្រសិទ្ធភាព៕

ថៅកែ​ដំឡូងមី​ជនជាតិ​ថៃ​ដែល​បាញ់​ពលករ​ខ្មែរ​ម្នាក់​ស្លាប់​ត្រូវ​សមត្ថកិច្ច​ចាប់​ខ្លួន

ថៅកែ​ដំឡូងមី​ជនជាតិ​ថៃ​ដែល​បាញ់​ពលករ​ខ្មែរ​ម្នាក់​ស្លាប់​ត្រូវ​សមត្ថកិច្ច​ចាប់​ខ្លួន

រថយន្ត​ដឹក​សាកសព​ពលករ​ខ្មែរ​ដែល​ត្រូវ​ថៅកែ​ថៃ បាញ់​សម្លាប់​នៅ​ប្រទេស​ថៃ ដឹក​ចូល​តាម​ច្រក​ទ្វារ​អន្តរជាតិ​ប៉ោយប៉ែត ខេត្ត​បន្ទាយមានជ័យ កាល​ពី​ថ្ងៃ​ទី​១៩ ខែ​វិច្ឆិកា ឆ្នាំ​២០១៦។ Photo Provided


ថៅកែ​ដំឡូង​ជនជាតិ​ថៃ ដែល​បាញ់​ពលករ​ខ្មែរ​ម្នាក់​ស្លាប់​នៅ​ស្រុក​អារាញ់ ខេត្ត​ស្រះកែវ ប្រទេស​ថៃ ត្រូវ​បាន​សមត្ថកិច្ច​ចាប់​ខ្លួន​បាន​ហើយ កាល​ពី​រសៀល​ថ្ងៃ​ទី​២១ វិច្ឆិកា។

អគ្គ​កុងស៊ុល​ខ្មែរ​ប្រចាំ​ខេត្ត​ស្រះកែវ ប្រទេស​ថៃ លោក ប៊ុន សុខវិបុល មាន​ប្រសាសន៍​យ៉ាង​ខ្លី​ថា ជន​សង្ស័យ​បាន​ចូល​ខ្លួន​ទៅ​ឲ្យ​តម្រួត​ថៃ ចាប់​ដោយ​ខ្លួន​ឯង ហើយ​សមត្ថកិច្ច​ថៃ បាន​បញ្ជូន​ជន​សង្ស័យ​ទៅ​តុលាការ​នៅ​ខេត្ត​ស្រះកែវ ដើម្បី​ដោះស្រាយ​តាម​ផ្លូវ​ច្បាប់៖ «គាត់​ចូល​ប្រគល់​ទៅ​ខ្លួន​ឲ្យ​ប៉ូលិស​ចាប់ ក្រោយ​ពី​យើង​ទៅ​សហការ​ជាមួយ​សមត្ថកិច្ច​ថៃ ប្រមាណ ២​ម៉ោង»។

ទោះ​ជា​យ៉ាង​ណា លោក ប៊ុន សុខវិបុល ពុំ​បាន​បញ្ជាក់​ថា ថៅកែ​ជនជាតិ​ថៃ ដែល​បាញ់​សម្លាប់​ពលករ​ខ្មែរ​នោះ​ឈ្មោះ​អ្វី​នោះ​ទេ។

ពលករ​ខ្មែរ​ម្នាក់​ឈ្មោះ សរ ងី ភេទ​ប្រុស អាយុ ៣១​ឆ្នាំ រស់នៅ​ភូមិ​តាទយ ឃុំ​ចារឈូក ស្រុក​អង្គរជុំ ខេត្ត​សៀមរាប ត្រូវ​បាន​ថៅកែ​ជនជាតិ​ថៃ បាញ់​ស្លាប់​ក្នុង​ចម្ការ​ដំឡូងមី​នៅ​ខេត្ត​ស្រះកែវ ប្រទេស​ថៃ ក្នុង​រឿង​ទំនាស់​ពាក្យ​សម្ដី​កាល​ពី​យប់​ថ្ងៃ​ទី​១៨ ខែ​វិច្ឆិកា ឆ្នាំ​២០១៦៕